Terwijl ik met Eddy in de Bergseehütte ben, krijg ik van Wim Van Rhijn een smsje om samen nog eens iets te klimmen. Ik sms een naam van een omliggende berg terug, waarvan ik een beklimming wel zie zitten. We spreken af om elkaar 31 juli te ontmoeten op de Sustenpass.

Reeds heel de week is het weer onstabiel. Gisteren maakten we rechtsomkeer tijdens de beklimming van de Schijenstock en daalden we in een onweer terug af naar de Bergseehuette. Vandaag haalden we de top van de Hohschijen maar komen we kletsnet aan op de parking. Door een immens onweer rijden we de Sustenpas op. De bliksem slaagt regelmatig vlak voor ons in op de weg naar de pas. Heel het dal wordt in een flits verlicht. Water valt met bakken uit de hemel. Fietsers en motorrijders schuilen in de vele tunneltjes onderweg. We stoppen even over de pas bij hotel Steingletsjer. Dit hotel heeft zowel kamers als dortoirs en doet ook dienst als alpiencentrum. We krijgen een hele dortoir voor ons ter beschikking en de vriendelijke eigenaar garandeert dat er niemand anders meer bijkomt. Dat komt goed uit want we hebben heel wat kledij te drogen. De dortoir telt twee propere beddenbakken van elk 6 bedden boven elkaar. Aan de andere kant van de kamer staat een groot rek. Na een dik uur zijn we gewassen en hangen onze spullen over heel de dortoir. Het avondeten (menu) was ruim voldoende en lekker. Ook het ontbijt was goed verzorgd. We betalen slechts 54CHF all in. Dit is zonder enige twijfel de beste uitvalsbasis voor tochten in deze prachtige regio.

Tierberglihütte

Het kost me weer heel wat tijd om al mijn spullen in te pakken. Terwijl zelfs Wikke ongeduldig op me wacht prop ik mijn rugzak vol en gooi ik de rest in mijn auto. We nemen het weggetje dat naast het hotel zachtjes omhoog loopt. Vrij snel staan we voor een gesloten bareel. We moeten tol betalen om over deze weg naar de hoger gelegen parking te rijden. We passeren aan de linkerkant Steinsee en de tong van de Steingletsjer en we rijden tot p2111m.

Na een belletje met de huttenwirt trekken we met Charlotte (8) en Margot (7) naar de hut. Ze krijgen beiden een klimgordeltje aan en klauteren vlot over het pad, dat vaak over rotsen loopt, tot aan de hut. Wat een prestatie! Ik denk tijdens de tocht regelmatig terug aan de tocht naar Cabane de Moiry in 1981. Toen was ik zes jaar en mocht ik voor het eerst van mijn vader mee naar een berghut (zie foto rechts).

Charlotte (8 jaar) over het bruggetje met voor haar de Steingletsjer.	2u tot aan de hut. Wij deden er 3,5u over met uitgebreide rustpauzes en met twee kinderen. Het is een alpiene weg (blauwwit) tot aan de hut.
Margot (7 jaar) met klimgordel over één van de vele rotspassages naar de hut. De enige juiste manier om met kinderen de bergen in te trekken. Een week geleden zag ik een gezin met kinderen van 5 en 3 naar de Bergseehuette trekken. De moeder liep een eindje voorop en verstopte onderweg hier en daar een snoepje of een speeltje. Spelenderwijs raakte vader met kinderen in de hut. Het was geweldig om te zien.

Tierberglihütte (2795m) 16 uren zon per dag in de zomer en een zonsondergang zoals in de Karaïben maken van een verblijf in deze berghut een bijzondere belevenis. De hut staat op een rotsrug, naast de Steingletsjer. Je hebt er een schitterend uitzicht op de "huisbergen": Vorder Tierberg, Gwächtenhorn en Sustenhorn maar ook op de dalen van het Sustengebied en de bergen in het noorden. http://www.tierbergli.ch         Via Ferrata - Klettersteig Tierbergli   Sinds enkele jaren kan je de hut ook bereiken via een klettersteig (zie gele route op rechtse foto).   De route bestaat uit twee delen en bevindt zich in alpien terrein. Een pickel kan goed van pas komen vroeg in het seizoen.   Moeilijkheid: Difficile Hoogtemeters: 700m Tijd: ongeveer 3,5u     klik hier voor meer info.

 

 

Charlotte en Wim Van Rhijn	Familie Van Rhijn (Valérie, Margot, Charlotte en Wim)

Verkenning Steingletsjer Samen met de meisjes maken we een ommetje op het apere deel van de Steingletsjer bij de hut en oefenen nog even de reddingstechnieken op een gletsjer.           Margot, Wikke, Charlotte en Eddy voor de Tierberglihütte. Links achter de hut ligt de zuidwand van de Titlis met zijn uitstekend skistation.
Beklimming Sustenhorn   Om 5.45u vatten we onze tocht aan. De beklimming is een gletsjertocht met twee gevaarlijke breukzones en een randkloof. Het laatste stukje tot de top is wat rotsachtig. Wikke neemt het voortouw en brengt ons over de eerste spaltenzone. Ik heb de laatste plaats in het touw ingenomen en hou goed de touwgroep voor ons in het oog. Ik zie dat ze vaak stilstaan en zoeken naar de goede route over de spalten. Als we in die zone aankomen, begrijp ik waarom de touwgroep voor ons zo langzaam vorderde. Het is een wirwar van gapende gletsjerkloven met hier en door een gletsjerbrug, die stevig genoeg lijkt om verder te kunnen. Ik ben blij dat we een sterke driemanstouwgroep vormen. Zeker als Wikke door een eerste sneeuwbrug zakt en helemaal in de kloof verdwijnt. Het touw spant en Wikke kruipt vliegensvlug terug uit de kloof. Zijn tweede poging heeft meer succes maar iets verder gaat ook Eddy erin. Met de nodige focus, het touw strak, met grote stappen en soms een voorzichtig sprongetje raken we ook veilig over de tweede spaltenzone. Vanaf hier neem ik het commando over. We overwinnen een bangelijke randkloof en zetten de klim aan tot de top. Een prachtig topkruis en een geweldig vergezicht vallen ons te beurt. Genieten.
Op het apere stuk, juist onder de hut, op weg naar de eerste spaltenzone.
Wikke door de eerste spaltenzone
2de Spaltenzone	Eddy over sneeuwbrug.
Eddy voor de randkloof onder de top.	Eddy en Wikke met de top binnen handbereik.
"Der Herr kennt den Weg." Top Sustenhorn.

We dalen veilig terug af. Valérie, Margot en Charlotte zien ons vanaf het huttenterras naderen. We nemen snel een rösti en dalen af. Ik kan nog juist mijn rugzak droog in mijn auto gooien. Terwijl ik de auto start en zoek naar een goed muziekje op mijn I-pod valt het water weer met bakken uit de lucht. We rijden langs heel wat toeristen die met zure gezichten afdalen naar hotel Steingletsjer. Ze zijn allen verrast door deze bui.

Samen vieren we de Zwitserse Nationale feestdag met een heerlijke barbeque in het chaletje van Wikke en Valérie. 2 augustus rij ik met Eddy terug naar het vlakke land na een maand hoog in de bergen.