|
Persoonlijke
ervaring - oordeel
27 oktober
2008
Ik kijk uit
naar een nieuwe "indian summer", een zonnige periode na de zomer, in
Zwitserland. Rond 16u trekt Vinnie me van de feesttafel in Turnhout.
Grootouders, die 60 jaar getrouwd zijn: dat met gevierd worden! Terwijl de
duisternis snel invalt, gaan de gesprekken vooral over het weer. Het wordt
helemaal geen "indian summer". De winter komt Zwitserland tegemoet en dreigt
ons in te halen!
Het is even
schrikken als de stipte eigenares van mijn geliefkoosde dortoir niet
opendoet. Na een biertje lopen we haar gelukkig tegen het lijf. Ze is even
verrast. Ze had 2 weken geleden tot middernacht gewacht op twee Belgen op
doorreis naar Zwitserland. Geen probleem: kamer is vrij! Morgen staat de
Via Ferrata Moléson (voie pilier) op het programma. We rekenen uit dat we om 6u
moeten opstaan om vlot en droog door deze Ferrata te komen.
We wurmen
ons door de Zwitserse ochtendfiles in Basel en Bern. Als Belg valt dit goed
mee en we staan al om 9.15u in Moléson, waar men ons meldt dat de Via
Ferrata gesloten is omdat er wel eens slecht weer kan aankomen deze
namiddag. Ik spartel nog wat tegen in de zin van: "we klimmen snel, op
jullie site staat dat hij open is,...". Het heeft weinig effect op de jonge
bediende van de funiculaire.
Ik bel dan
maar onmiddellijk het toeristisch bureau van de Val d'Illiez, enkele
valleien verder en informeer naar hun Ferrata de Tière. Die is open! We
haasten ons naar Monthey. Deze stad ligt aan de ingang van de vallei. We
rijden vlak onder de Dents de Midi.
De top van het gebergte wordt
gevormd door een twee kilometer
lange bergkam met
zeven, ongeveer even
hoge, toppen. Van west naar
oost zijn dat de Haute Cime
(3258 m, hoogste top), Doigt de
Salanfe (3210 m), Doigt de
Champéry (3200 m), Dent Jaune
(3186 m), Eperon (3114 m),
Cathédrale (3160 m) en Cime
de l'Est (3178 m). Aan de
zuidzijde ligt net onder de bergkam
de kleine Plan Névégletsjer.
.jpg)
In het noorden worden de Dents du
Midi begrensd door het Val d'Illiez,
in het zuiden door het Lac de
Salanfe en in het oosten door
het Rhônedal. In dit laatste dal
vertoont het gebergte een zeer
steile wand, evenals de aan de
andere zijde van dal gelegen Dent de
Morcles (2926 m), waardoor de
zogenaamde "Poort van Wallis" is
ontstaan.
Uitgangspunt voor de beklimming van
de Haute Cime is de berghut
Refuge Plan Névé (2884 m). De
hoogste top van het massief werd
voor het eerst beklommen in 1784
door priester Jean-Maurice Clément.
|
Champéry
is het laatste dorp in de Val d'Illiez. Het ligt vlak aan de grens met
Frankrijk. We vinden gemakkelijk parkeerplaats tegenover de lift in dit kalm
tussenseizoen. Aan de andere kant van het dorp liggen twee markante
rotswanden: Rocher de Tière en Galerie Défago.
We dalen
af naar het laagste punt van de vallei: La Vièze en klimmen dan naar de voet
van de wand. Opmerkelijk aan deze Ferrata is dat hij opgedeeld is in
verschillende secties (zie plannetje bovenaan de pagina) en elke sectie
wordt op de wand weergegeven door een metalen bordje.
De
afdaling naar het dorp wordt "verleukt" door galerie Défago, een pad
uitgehouwen in een andere markante rotswand. Terwijl je bukkend door de
galerie loopt, heb je een mooi zicht op Leysin met zijn Tour d'Aï en de
Dents de Midi met zijn Ferrata de Tière.
|
.jpg) |
.jpg) |
|
Galerie Défago |
|
Aan het Adventure park houden we
links en zo komen we weer aan onze auto. Als we onze mountainbikes uit de
auto willen halen, begint het te regenen. We zetten dan maar koers naar
Arolla, waar we gelukkig weer terecht kunnen in
Pension du Lac Bleu.
Mireille en Urbain zijn immers steeds open en even gastvrij. Omdat de
weersvoorspelling heel slecht blijft, willen we nog snel profiteren van de
resterende droge tijd. We denken aan een avondwandeling naar Cabane des
Aiguilles Rouges.
|
.jpg) |
.jpg) |
|
Pension du Lac Bleu |
Wim Sap |
We nemen
onze avondmaaltijd bij Urbain en we vertrekken om 18.15u in het pikdonker
richting Aiguilles Rouges. Vijf minuten na vertrek, valt de eerste sneeuw
reeds. Een stuk voorbij Lac Bleu beslissen we om rechtsomkeer te maken en
een bivakplaats te zoeken. Iets boven het wondermooie meer vinden we enkele
vlakke vierkante meters. De tent staat snel recht maar is wat klein.
Schouder aan schouder brengen we er de nacht dor terwijl de sneeuw
onophoudelijk tegen het tentzeil dwarrelt. Ik droom over onze bergplannen
van morgen maar ik zie ze beetje bij beetje ondergesneeuwd geraken.
|
.jpg) |
.jpg) |
|
Wim Sap |
Jeroen Caers |
De volgende
dag maken we nog een kort toertje met de mountainbike naar Evolène maar dat
is het laatste wapenfeit want beetje bij beetje valt er een massa sneeuw. We
geraken uiteindelijk nog in Engelberg, waar we na enkele uren onze auto
kunnen uitgraven en beslissen naar België terug te keren.
|
.jpg)
|
.jpg) |
|
Afdaling
naar Evolène |
Jeroen voor heem
collegekampen Les Haudères |
|
.jpg) |
.jpg) |
|
Sneeuwballen in Engelberg |
|
|
.jpg)
|
.jpg) |
|
Abdij
Engelberg |
De weg naar huis |
|
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
